វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហ៊ិះ
ឧ. [ហ៊ិះ]
សូរលាន់មាត់ដោយមិនគាប់ចិត្ត, ដោយស្អប់, ដោយធុញទ្រាន់, ដោយមានទុក្ខព្រួយ, ...ឬសូរសើចតិចៗ (លាន់មាត់ឮហ៊ិះឬហ៊ិក៏មាន)។
សូរលាន់មាត់ដោយមិនគាប់ចិត្ត, ដោយស្អប់, ដោយធុញទ្រាន់, ដោយមានទុក្ខព្រួយ, ...ឬសូរសើចតិចៗ (លាន់មាត់ឮហ៊ិះឬហ៊ិក៏មាន)។
សូរលាន់មាត់ដោយមិនគាប់ចិត្ត, ដោយស្អប់, ដោយធុញទ្រាន់, ដោយមានទុក្ខព្រួយ, ...ឬសូរសើចតិចៗ (លាន់មាត់ឮហ៊ិះឬហ៊ិក៏មាន)។
“”