វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហ្មត់ហ្មង
គុ. [ម៉ត់-ម៉ង]
ដែលអស់សេចក្ដីសៅហ្មង, អស់មន្ទិល; សុទ្ធសូន្យ; ល្អប្រពៃ; ស្អាតប្រពៃ; ស្អាតបាត :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលអស់សេចក្ដីសៅហ្មង, អស់មន្ទិល; សុទ្ធសូន្យ; ល្អប្រពៃ; ស្អាតប្រពៃ; ស្អាតបាត :
ឧទាហរណ៍
“ចិត្តហ្មត់ហ្មង, ជ្រះហ្មត់ហ្មង, ល្អហ្មត់ហ្មង។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(សរសេរជាម៉ត់ហ្មងក៏មាន តែ ម.ប្រ. ច្រើនប្រើតាមប្រភពដើមថាហ្មត់ហ្មងនេះឯង។ ម.ព. ហ្មត់និងហ្មង ផង)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់