វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហ្លាក់
ន. [ឡាក់]
បង្គោល, គោល, គោលចារឹក; គ្រឿងអាងដ៏មាំ; ខសំខាន់ :
បង្គោល, គោល, គោលចារឹក; គ្រឿងអាងដ៏មាំ; ខសំខាន់ :
បង្គោល, គោល, គោលចារឹក; គ្រឿងអាងដ៏មាំ; ខសំខាន់ :
“មានហ្លាក់ជាអាង (ម.ប្រ.)។”
សមណស័ក្ដិថ្នាក់ខ្ពស់របស់លាវ :
“លោកហ្លាក់ខាំ ...។”
មុខការឬមុខរបរដ៏មាំមួន; ទីតាំងដែលជាគោល; ព័ស្ដុតាង, គ្រឿងអាង :
“មានហ្លាក់ឋានជាសំអាង។”
គោលដែលបោះទុកជាផ្ចិតរបស់ស្រុក។
“”
ស្រួចស្រាល់; ឆ្លៀវឆ្លាត, ឈ្លាសវៃ :
“ប្រាជ្ញាហ្លាក់ហ្លែម។ល។”
(ប្រើជា ហ្ល័ក ក៏បាន)។