វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហ្វ្រ័ង
ដែកបង្ហៀរដែលបង្ខាំក្នុងមាត់សេះ; គ្រឿងសម្រាប់ទប់កង់យានមិនឱ្យលឿនឬឱ្យឈប់នៅនឹង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ដែកបង្ហៀរដែលបង្ខាំក្នុងមាត់សេះ; គ្រឿងសម្រាប់ទប់កង់យានមិនឱ្យលឿនឬឱ្យឈប់នៅនឹង :
ឧទាហរណ៍
“ហ្វ្រ័ងរថយន្ត។”
២
ចាប់គ្រឿងទប់កង់យានឃាត់មិនឱ្យលឿនឬឱ្យឈប់នៅនឹង។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
(ព.ប្រ.) ទប់មាត់, ទប់ដំណើរលឿនទៅ :
ឧទាហរណ៍
“ខំទប់ហ្វ្រ័ងមិនឱ្យជ្រុលមាត់ (ព.ទ.)។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់