វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឡាំប៉ា
កិ. [ឡាំ-ប៉ា]
ទម្លាប់ក្រាញតឹងទារពុំលែងឬរំអុក, ទទូច, ក្រាញមិនទៅណា :
ទម្លាប់ក្រាញតឹងទារពុំលែងឬរំអុក, ទទូច, ក្រាញមិនទៅណា :
ទម្លាប់ក្រាញតឹងទារពុំលែងឬរំអុក, ទទូច, ក្រាញមិនទៅណា :
“ឡាំប៉ាយកទាល់តែបាន។”
យំទទូចមិនលែង, យំក្រាញនៅមិនទៅណា, យំបោកខ្លួនទធាក់ទម្លាក់ក្រាញ។
“”
(យ. ខ្លះថា ឡាំយ៉ា Lâm-gia)។