វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឡូញ
គុ. [ឡូញ]
(ព.បុ.) មូលស្រួចជ្រលមសណ្ឋានគូទត្រល់ (សម័យឥឡូវមិនដែលប្រើ)។ (ព.សា.) មិនឡូញទេ មិនកើតទេ, មិនផេះទេ។ ជួនកាលប្រើសំដៅសេចក្ដីថា "ខូច, វិនាស; មិនកើតការ" ក៏មាន :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
(ព.បុ.) មូលស្រួចជ្រលមសណ្ឋានគូទត្រល់ (សម័យឥឡូវមិនដែលប្រើ)។ (ព.សា.) មិនឡូញទេ មិនកើតទេ, មិនផេះទេ។ ជួនកាលប្រើសំដៅសេចក្ដីថា "ខូច, វិនាស; មិនកើតការ" ក៏មាន :
ឧទាហរណ៍
“ឡូញហើយ! វិនាសហើយ!, អស់កើតជាការហើយ!”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ប្រើជា ក្បាលឡូញ ក៏មាន អស់កើតជាក្បាលឡូញអីហើយ! ព.សា.)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់