វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឡេវ
ន. [ឡេវ]
ដុំតូចមូលក្រាស់ឬមូលសំប៉ែត មានរន្ធឬក៏ក្រវិល សម្រាប់ដាក់ភ្ជាប់នឹងអាវជាដើម :
ដុំតូចមូលក្រាស់ឬមូលសំប៉ែត មានរន្ធឬក៏ក្រវិល សម្រាប់ដាក់ភ្ជាប់នឹងអាវជាដើម :
ដុំតូចមូលក្រាស់ឬមូលសំប៉ែត មានរន្ធឬក៏ក្រវិល សម្រាប់ដាក់ភ្ជាប់នឹងអាវជាដើម :
“ឡេវអាវ, ឡេវខ្យង, ឡេវចាន, ឡេវមាស, ឡេវប្រាក់, ពាក់អាវចំហឡេវ, ឡេវក្ឌុំចីពរ ឬ ឡេវក្ឌុំសង្ឃាដី។”
ដែលឥតឋានន្តរ, ឥតបណ្ដាស័ក្ដិ គឺដែលមិនទាន់មានងារការជាអ្វីនៅឡើយ :
“ពួកឡេវ។”
(ច្រើនហៅចំពោះតែអ្នកធ្វើរាជការក្នុងព្រះរាជសម្នាក់)។