អកាល

កាលមិនគួរ, កាលខុសប្រក្រតី; ដែលខុសកាល, ដែលពុំជួកាល :

(ម.ព. អកាលការី)។

អ្នកធ្វើការខុសកាល។

(ម.ព. អកាលចារី)។

អ្នកទៅមកខុសកាល, អ្នកត្រាច់ខុសកាលវេលា។

អ្វីៗដែលកើតឬដែលមានខុសកាល។

ភាវៈនៃអ្នកមិនស្គាល់កាល, ការមិនស្គាល់កាល។

អ្នកមិនស្គាល់កាលចូលចេញជាដើម។

ការសួរខុសកាល។

ផ្កាឈើខុសកាលឬខុសរដូវតាមទម្លាប់។

ផ្លែឈើខុសកាលឬខុសរដូវ។

(ម.ព. អកាលជាត)។

មរណៈក្នុងកាលមិនសមគួរ, សេចក្ដីស្លាប់មិនត្រូវតាមកាលធម្មតា គឺស្លាប់ដោយអំណាចឧបច្ឆេទកកម្មចូលមកផ្ដាច់ផ្ដិលជីវិត។

មេឃដែលបង្អុរភ្លៀងខុសកាល, ភ្លៀងពុំជួកាល។

(ម.ព. អកាលវាទី)។

អ្នកនិយាយស្ដីខុសកាល គឺកាលដែលមិនគួរនិយាយស្ដីក៏និយាយស្ដីដែរ។

សន្ទនាខុសកាល, ការនិយាយប្រាស្រ័យខុសកាល។