វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អកិរិយវាទី
ន. [អៈ-កិ-រ៉ិ-យ៉ៈ-វា-ទី]
អ្នកប្រកាន់និយាយបដិសេធបុណ្យបាបថាធ្វើទៅឥតអំពើ, អ្នកប្រកាន់មិនជឿបុណ្យបាប។
អ្នកប្រកាន់និយាយបដិសេធបុណ្យបាបថាធ្វើទៅឥតអំពើ, អ្នកប្រកាន់មិនជឿបុណ្យបាប។
អ្នកប្រកាន់និយាយបដិសេធបុណ្យបាបថាធ្វើទៅឥតអំពើ, អ្នកប្រកាន់មិនជឿបុណ្យបាប។
“”
(បើស្ត្រីជា អកិរិយវាទិនី ព.ផ្ទ. កិរិយវាទី, កិរិយវាទិនី)។