វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អក្កោសន
ន. [អ័ក-កោ-សៈ-ណៈ]
ការជេរ, ពាក្យជេរ, ជំនេរ (ប្រើជា អក្កោសនា ក៏បាន)។
ការជេរ, ពាក្យជេរ, ជំនេរ (ប្រើជា អក្កោសនា ក៏បាន)។
ការជេរ, ពាក្យជេរ, ជំនេរ (ប្រើជា អក្កោសនា ក៏បាន)។
“”
ហេតុឬដំណើរនៃការជេរ។
“”
ភាវៈជេរ, ដំណើរជេរគ្នា។
“”
(ម.ព. អក្កោសនការណ៍)។
“”
អាការៈជេរ, អាការៈនៃជំនេរ។
“”