វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អក្ខណៈ
ន. [អ័ក-ខៈ-ណៈ]
ស្របក់, កាលឬវេលាដែលមិនមែនជាឱកាស, ដែលឃ្វាងចាកប្រយោជន៍, ដែលមិនសមប្រកប; វេលាមិនល្អ; ពេលប្រទះលើគ្រោះកាច :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ស្របក់, កាលឬវេលាដែលមិនមែនជាឱកាស, ដែលឃ្វាងចាកប្រយោជន៍, ដែលមិនសមប្រកប; វេលាមិនល្អ; ពេលប្រទះលើគ្រោះកាច :
ឧទាហរណ៍
“ប្រទះលើអក្ខណៈ, មនុស្សមិនស្គាល់អក្ខណៈ។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ព.ផ្ទ. ខណៈឬក្សណៈ)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់