វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អគន្ធក
គុ. [អៈ-គ័ន-ធក់]
ដែលឥតក្លិន :
ដែលឥតក្លិន :
ដែលឥតក្លិន :
“”
ផ្កាឥតក្លិន :
“ផ្កាច្បា, សិរមាន់, ចេកទេស, ...ជាអគន្ធកបុស្ប។ ព.កា. ថា អគន្ធកបុស្ប មានព័ណ៌ត្រសុស ប៉ុន្តែឥតក្លិន ដូចអ្នកចេះច្រើន មារយាទហោចហិន បានខាងតែប៉ិន និយាយព្រោកប្រាជ្ញ។ ខាងធម៌និងសីល រោយរាយរេចរិល អាប់ឥតអំណាច មានត្រឹមតែឈ្មោះ ថាជាអ្នកប្រាជ្ញ អ្នកខ្លៅកោតខ្លាច បំពេញលាភឱ្យ។”