វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អគ្គរដ្ឋទូត
ន. [អ័ក-គៈ-រ័ត-ឋៈ-ទូត]
(វិ.ន.) អ្នកតំណាងខាងការទូតរបស់រដ្ឋមួយនៅបរទេស ដែលមានតំណែង (ឋានន្តរសក្ដិ) ខ្ពស់ជាងគេបំផុតនៅក្នុងប្រទេសដែលប្រកាន់របបសាធារណរដ្ឋ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
(វិ.ន.) អ្នកតំណាងខាងការទូតរបស់រដ្ឋមួយនៅបរទេស ដែលមានតំណែង (ឋានន្តរសក្ដិ) ខ្ពស់ជាងគេបំផុតនៅក្នុងប្រទេសដែលប្រកាន់របបសាធារណរដ្ឋ :
ឧទាហរណ៍
“ឯកអគ្គរដ្ឋទូតបរទេសប្រចាំនៅព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់