វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អគ្ឃ
គុ. [អ័ក-ឃៈ]
ដែលមានតម្លៃ។
ដែលមានតម្លៃ។
ដែលមានតម្លៃ។
“”
របស់មានតម្លៃ។
“”
វត្ថុមានតម្លៃ។
“”
សម្ដីមានតម្លៃឬពាក្យថ្លៃ។
“”
(ម.ព. អគ្ឃវាចា)។
“”
អ្នកដែលពេញចិត្តនិយាយតែពាក្យមានតម្លៃ។
“”
(ម.ព. អគ្ឃភណ្ឌ)។
“”
(ម.ព. អគ្ឃវត្ថុ)។
“”
(បើស្ត្រីជា អគ្ឃវាទិនី)។