វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អគ្នន្យុត្បាត

ន. [អ័ក-គ្ន័ន-យុត-ត្បាត]

ភ្លើងដែលធ្លាក់ចុះពីអាកាស; ថ្មអាចម៍ផ្កាយ, ឧក្កាបាត, កេតុធ្លាក់ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ភ្លើងដែលធ្លាក់ចុះពីអាកាស; ថ្មអាចម៍ផ្កាយ, ឧក្កាបាត, កេតុធ្លាក់ :

ឧទាហរណ៍

“(ព.កា.) (សម្រាប់កវីប្រើតាមត្រូវការ) អគ្នន្យុត្បាត យូរៗឃ្លាតៗ កើតមានម្ដងៗ ចាស់ទុំប្រាប់ថា គួរអស់ជនផង កុំភ័យកុំផ្សង ព្រោះធម្មតាទេ។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់