វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អគ្និ
ន. [អ័ក-គ្និ]
ភ្លើង (ប្រើក្លាយជា អគ្នី ក៏មាន)។
ភ្លើង (ប្រើក្លាយជា អគ្នី ក៏មាន)។
ភ្លើង (ប្រើក្លាយជា អគ្នី ក៏មាន)។
“”
ដូចគ្នានឹង អគ្គិកីឡា។
“”
ដូចគ្នានឹង អគ្គិជ្ជាលា។
“”
ទិសនៃអគ្និទេព (ទិសអាគ្នេយ៍)។
“”
ទេវតាឈ្មោះអគ្និ (តាមលទ្ធិព្រាហ្មណ៍)។
“”
ថ្មដែកភ្លើង។
“”
កែវកើតពន្លឺភ្លើង; កែវមណីជោតិរស (សន្មតប្រើតាមសម័យនិយម, ហៅកែវអំពូលអគ្គិសនីឬកែវឆ្លុះ (ពិល) ថា អគ្និមណី ឬ អគ្គិមណី ក៏គួរ)។
“”
កូនសរដែលក្ដៅ ឬ ភ្លឺព្រោងដូចជាភ្លើង; គ្រាប់កាំភ្លើងដែលបែកផ្ទុះចេញជាភ្លើង (ហៅគ្រាប់ផ្ទុះ ឬ គ្រាប់បែកក្នុងសម័យបច្ចុប្បន្នថា អគ្និវាណ ក៏គួរ)។
“”
ដូចគ្នានឹង អគ្គិសិខា។
“”
ការសាចទឹកដោះថ្លាបូជាភ្លើង; វត្ថុដ៏ឧត្តមសម្រាប់បូជាភ្លើង (តាមលទ្ធិព្រាហ្មណ៍)។
“”
(ម.ព. អគ្គិកីឡា ក្នុង អគ្គិ)។