វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អង្កត់ត្រង់
(គណិត.) ផ្នែកនៃបន្ទាត់មួយដែលស្ថិតនៅចន្លោះចំណុចពីរនៅលើបន្ទាត់នោះ (ក្នុងករណីខ្លះដោយរួមបញ្ចូលចំណុចទាំងពីរផង)។
(គណិត.) ផ្នែកនៃបន្ទាត់មួយដែលស្ថិតនៅចន្លោះចំណុចពីរនៅលើបន្ទាត់នោះ (ក្នុងករណីខ្លះដោយរួមបញ្ចូលចំណុចទាំងពីរផង)។
(គណិត.) ផ្នែកនៃបន្ទាត់មួយដែលស្ថិតនៅចន្លោះចំណុចពីរនៅលើបន្ទាត់នោះ (ក្នុងករណីខ្លះដោយរួមបញ្ចូលចំណុចទាំងពីរផង)។
“”