វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អង្ករ
ន. [អង់-ក]
គ្រាប់ស្រូវឬគ្រាប់ធញ្ញជាតិដែលបុកឬកិនយកអង្កាមឬយកសំបកចេញហើយ :
គ្រាប់ស្រូវឬគ្រាប់ធញ្ញជាតិដែលបុកឬកិនយកអង្កាមឬយកសំបកចេញហើយ :
គ្រាប់ស្រូវឬគ្រាប់ធញ្ញជាតិដែលបុកឬកិនយកអង្កាមឬយកសំបកចេញហើយ :
“អង្ករខ្សាយ, អង្ករដំណើប, អង្ករពោត។ (ព.កា.) អសារក្ដីបី បណ្ដាំមេជី ព្រេងព្រឹទ្ធប្រដៅ អង្ករសសុទ្ធ ចម្អិនឱ្យឆៅ ពិសីហើយខ្លៅ ប្រាជ្ញឥតមារយាទ (សាស្ត្រារាជនេតិ)។”
(ព.ទុ. បុ.) បោះបង់ប្រយោជន៍ធំ បែរទៅយកឯប្រយោជន៍តូចវិញ ឬបោះបង់មនុស្សល្អ បែរទៅរាប់រកយកមនុស្សអាក្រក់ជាគ្នាវិញ។
“”
អង្ករនិងអុសបន្លែជាដើម។
“”
អង្ករដែលសម្រាំងយកសុទ្ធតែល្អឥតបាក់គ្រាប់។
“”
អង្ករដែលលីងឱ្យខ្លោចប្រើជាគ្រឿងផ្សំអាហារ។
“”
អង្ករដែលស្រិតរួចហើយ។
“”
អង្ករដែលគ្រាន់តែបុកឬកិនយកអង្កាមចេញនៅមិនទាន់ស្រិត។
“”