វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អង្កាញ់
ន. [អង់-កាញ់]
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទផ្កាលឿង ខ្លឹមខ្មៅ មានរសល្វីង, ផ្កានោបឬក្រពុំស្រុសហើយពូតច្របាច់យករសល្វីងចេញខ្លះប្រើជាបន្លែស្លបាន រាប់អានថាជាថ្នាំរម្ងាប់រោគផង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៤ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទផ្កាលឿង ខ្លឹមខ្មៅ មានរសល្វីង, ផ្កានោបឬក្រពុំស្រុសហើយពូតច្របាច់យករសល្វីងចេញខ្លះប្រើជាបន្លែស្លបាន រាប់អានថាជាថ្នាំរម្ងាប់រោគផង :
ឧទាហរណ៍
“សម្លផ្កាអង្កាញ់។”
២
កាងម្រាមដៃម្ខាងឱ្យតឹងចាប់ចុងផ្ទាំងសំពត់ត្រឡប់បត់ចុះបត់ឡើងច្រើនដង ធ្វើឱ្យមានជាផ្នត់ :
ឧទាហរណ៍
“អង្កាញ់ចីពរ។”
៣
ជួរឬស្រទាប់រលកតូចៗ :
ឧទាហរណ៍
“អង្កាញ់រលក (ច្រើនហៅ កង្កាញ់រលក ជាង)។”
៤
(ព.ប្រ.) ដែលរត់ឬដើរលឿនញាប់ជើងរមេញ :
ឧទាហរណ៍
“រត់កង្កាញ់, ដំណើរកង្កាញ់។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់