វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អង្គទ
ន. [អង់-គត់]
គ្រឿងប្រដាប់ដើមដៃ, កងកន់។
គ្រឿងប្រដាប់ដើមដៃ, កងកន់។
គ្រឿងប្រដាប់ដើមដៃ, កងកន់។
“”
ឈ្មោះពានរមួយជាកូននៃពាលីនិងនាងមណ្ឌោគិរី, ជាសេនាព្រះរាមក្នុងរឿងរាមកេរ្តិ៍។
“”
(ព.ប្រ.) ខ្មែរហៅស្វាមួយប្រភេទ មាឌធំ ឥតកន្ទុយ ថា ស្វាអង្គទ (ហៅប្រៀបដោយពានរឈ្មោះ អង្គទ ក្នុងរឿងរាមកេរ្តិ៍)។
“”
ឈ្មោះវល្លិមួយប្រភេទ (ច្រើនសរសេរ អង្គត់ជាង)។
“”