វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អង្គប់
កិ. [អង់-គប់]
ទំពាចំណីអាហាររឹងឬស្វិតគប់ៗញំៗព្រោះគ្មានធ្មេញ :
ទំពាចំណីអាហាររឹងឬស្វិតគប់ៗញំៗព្រោះគ្មានធ្មេញ :
ទំពាចំណីអាហាររឹងឬស្វិតគប់ៗញំៗព្រោះគ្មានធ្មេញ :
“អង្គប់អំបុក។”
នេសាទុបករណ៍ឬគ្រឿងប្រហារមានគន្លឹះថ្លោះបាន :
“អង្គប់កណ្ដុរ, ខ្លាជាប់អង្គប់។”