វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អង្គុយ
កិ. [អង់-គុយ]
សម្រេចឥរិយាបថមួយ ដោយដាក់អង្គឱ្យគូទផ្ទាល់នឹងទីផ្ទៃឬលើអាសនៈណាមួយ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៤ ន័យនិយមន័យ
១
សម្រេចឥរិយាបថមួយ ដោយដាក់អង្គឱ្យគូទផ្ទាល់នឹងទីផ្ទៃឬលើអាសនៈណាមួយ :
ឧទាហរណ៍
“អង្គុយច្រហោង, អង្គុយបញ្ឈរជង្គង់, អង្គុយបត់ជើង, អង្គុយពែនភ្នែន។ល។”
២
ឈ្មោះសណ្ដែកមួយប្រភេទ ស្លឹក, ផ្លែ, គ្រាប់ ស្រដៀងនឹងសណ្ដែកទ្រើង ប៉ុន្តែដើមទាបៗ មិនវារមិនឡើងទ្រើង :
ឧទាហរណ៍
“គ្រាប់សណ្ដែកអង្គុយសម្រាប់ប្រើការធ្វើនំចំណី។”
៣
(សំនួន.) (ព.ប្រ.) រង់ចាំតែ, ចេះតែ (ហាក់ដូចជាអង្គុយរង់ចាំតែ) :
ឧទាហរណ៍
“មិនគិតធ្វើការរកស៊ីនឹងគេ អង្គុយចាំតែសុំគេ!; គ្មានអ្នកណានឹងអង្គុយតែឱ្យញយៗទេ!; ឥតធ្វើការអ្វីសោះ អង្គុយតែស្ដីឱ្យគេ! (ព.សា.)។ (ព.កា.) ថា ខ្លួនឥតធ្វើអ្វី អង្គុយតែស្ដី ត្រួតត្រាលើគេ បន្ទោសញយៗ ថែមៗទ្វេទ្វេ ត្រង់ខ្លួនទទេ ឥតអៀនឥតខ្មាស។”
៤
(សំនួន.) (ម.ព. អង្គុយចាំតែ)។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ម.ព. ឥរិយាបថ ផង)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់