វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អង្រង់
កិ. [អង់-រង់]
ស្ទៃឬទទាក់គ្រលែង, ចាប់រលាក់ ឱ្យមូលរួមគ្នាឬឱ្យណែន :
ស្ទៃឬទទាក់គ្រលែង, ចាប់រលាក់ ឱ្យមូលរួមគ្នាឬឱ្យណែន :
ស្ទៃឬទទាក់គ្រលែង, ចាប់រលាក់ ឱ្យមូលរួមគ្នាឬឱ្យណែន :
“អង្រង់អង្ករ។”
អង្រួនឬងក់ងើបៗបន្តិចៗញាប់ៗ :
“អង្រង់ក្បាល។”