វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អង្រឹង
ន. [អង់-រឹង]
ប្រដាប់សម្រាប់ដេកយោលឬផ្ដេកកូនតូចយោលឱ្យដេកឆាប់លក់; មានច្រើនបែប :
ប្រដាប់សម្រាប់ដេកយោលឬផ្ដេកកូនតូចយោលឱ្យដេកឆាប់លក់; មានច្រើនបែប :
ប្រដាប់សម្រាប់ដេកយោលឬផ្ដេកកូនតូចយោលឱ្យដេកឆាប់លក់; មានច្រើនបែប :
“អង្រឹងធ្មៃ, អង្រឹងឫស្សី, អង្រឹងសំពត់។ល។”