វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អង្វរ
កិ. [អង់-វ៉]
ពោលពាក្យលំអុតទទូចបន្ទន់ចិត្ត ឱ្យអាណិត, ឱ្យចុះសម្រុង, ឱ្យយល់ព្រម តាមបំណងរបស់ខ្លួន :
ពោលពាក្យលំអុតទទូចបន្ទន់ចិត្ត ឱ្យអាណិត, ឱ្យចុះសម្រុង, ឱ្យយល់ព្រម តាមបំណងរបស់ខ្លួន :
ពោលពាក្យលំអុតទទូចបន្ទន់ចិត្ត ឱ្យអាណិត, ឱ្យចុះសម្រុង, ឱ្យយល់ព្រម តាមបំណងរបស់ខ្លួន :
“អង្វរឱ្យយល់ព្រមតាម, អង្វរឱ្យលែងប្រកាន់ទោស។”
សូមឱ្យចុះចិត្តតាម។
“”