វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អចលនៈ
ន. [អៈ-ចៈ-ឡៈ-ណៈ]
ការមិនកក្រើក, មិនកម្រើក, មិនរំភើប; ការស្ងប់។
ការមិនកក្រើក, មិនកម្រើក, មិនរំភើប; ការស្ងប់។
ការមិនកក្រើក, មិនកម្រើក, មិនរំភើប; ការស្ងប់។
“”
ភាវៈមិនកម្រើក។
“”
(ម.ព. អចលនទ្រព្យ)។
“”
(គួរប្រើជា អចលវត្ថុ វិញ ព្រោះ អចល ជា គុ., អចលន ជា ន., ដែលពុំគួរផ្សំជាមួយនឹងវត្ថុ ជា ន. ដែរ, ឬប្រើ អសង្ហារិមវត្ថុ វិញក៏បាន)។