វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អច្ចេក
គុ. [អ័ច-ចេ-កៈ]
ដែលប្រញឹកប្រញាប់, រវៀសរវៃ, រួសរាន់, ភ្លាមៗ; ដែលខុសប្រក្រតី។
ដែលប្រញឹកប្រញាប់, រវៀសរវៃ, រួសរាន់, ភ្លាមៗ; ដែលខុសប្រក្រតី។
ដែលប្រញឹកប្រញាប់, រវៀសរវៃ, រួសរាន់, ភ្លាមៗ; ដែលខុសប្រក្រតី។
“”
(ព.វិ.) ចីវរដែលទាយករវៀសរវៃចាត់ចែងប្រគេនបព្វជិត ព្រោះគេឃើញការមិនទៀងនៃជីវិតរបស់គេ។
“”
ទានដែលគេរវៀសរវៃឱ្យ ព្រោះគេឃើញថា ជីវិតរបស់គេមិនទៀង។
“”
យាត្រារួសរាន់។
“”