វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អច្ច័យទាន
[អ័ច-ចៃ-ទាន]
(ច្ប.) ប្រទានកម្មដែលម្ចាស់បណ្ដាំធ្វើទៅឱ្យមនុស្សម្នាក់ឬច្រើននាក់នូវទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ខ្លួនតាមមរតកសាសន៍ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
(ច្ប.) ប្រទានកម្មដែលម្ចាស់បណ្ដាំធ្វើទៅឱ្យមនុស្សម្នាក់ឬច្រើននាក់នូវទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ខ្លួនតាមមរតកសាសន៍ :
ឧទាហរណ៍
“ការកាត់បន្ថយអច្ច័យទាននិងការកំណត់ចំណែកមត៌កតាមមត៌កសាសន៍។”
២
អំណោយរបស់បុគ្គលស្លាប់ដែលផ្ដល់ទុកឱ្យ។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់