អញ្ជើញ
ជូនដំណឹងឬហៅរកដោយគោរព ចំពោះឥស្សរជនជាគ្រហស្ថមានក្សត្រិយ៍ជាដើម ឬចំពោះសាធារណជនជាគ្រហស្ថដែលត្រូវប្រើពាក្យគួរសមទៅរក :
ជូនដំណឹងឬហៅរកដោយគោរព ចំពោះឥស្សរជនជាគ្រហស្ថមានក្សត្រិយ៍ជាដើម ឬចំពោះសាធារណជនជាគ្រហស្ថដែលត្រូវប្រើពាក្យគួរសមទៅរក :
ជូនដំណឹងឬហៅរកដោយគោរព ចំពោះឥស្សរជនជាគ្រហស្ថមានក្សត្រិយ៍ជាដើម ឬចំពោះសាធារណជនជាគ្រហស្ថដែលត្រូវប្រើពាក្យគួរសមទៅរក :
“អញ្ជើញសម្ដេច, អញ្ជើញព្រះអង្គម្ចាស់, អញ្ជើញអស់លោក, អញ្ជើញពួកចាស់ទុំ; ...។”
ប្រើជាពាក្យបង្គាប់ឬអង្វរឱ្យទៅ, ឱ្យចូលជាដើម :
“អញ្ជើញស្ដេច!, អញ្ជើញព្រះតេជព្រះគុណ!, អញ្ជើញលោក!, អញ្ជើញ! ...។”
ប្រើជាជំនួយកិរិយាសព្ទពួកខ្លះ សម្រាប់និយាយទៅរកជនដែលត្រូវគោរព, ចំពោះក្សត្រិយ៍ ប្រើពាក្យថា ស្ដេចយាង ក៏មាន (តាមគួរដល់ដំណើរសេចក្ដី) :
“ព្រះតេជព្រះគុណអញ្ជើញទៅណា?, អញ្ជើញលោកចូល!, អញ្ជើញពិសា! ...។”
ពួកមហាតលិកអ្នកអញ្ជើញគ្រឿង។
“”
នាំយកគ្រឿងដែលព្រះរាជាទ្រង់ប្រើប្រាស់ទៅដាក់ជិតព្រះអង្គ។
“”
(ចំពោះបព្វជិតប្រើពាក្យថា និមន្ត)។