វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អញ្ជ័ន
ន. [អ័ញ-ជ័ន]
ឈ្មោះវល្លិមួយប្រភេទ ដើមទន់ល្អួត ស្លឹកមូលៗល្អិតៗ ផ្កាមានព័ណ៌ផ្សេងៗ ប៉ុន្តែក្នុងកម្ពុជរដ្ឋច្រើនតែព័ណ៌ខៀវស្រស់ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះវល្លិមួយប្រភេទ ដើមទន់ល្អួត ស្លឹកមូលៗល្អិតៗ ផ្កាមានព័ណ៌ផ្សេងៗ ប៉ុន្តែក្នុងកម្ពុជរដ្ឋច្រើនតែព័ណ៌ខៀវស្រស់ :
ឧទាហរណ៍
“គេច្រើនដាំអញ្ជ័នឱ្យវារឡើងរបងភូមិ ឬឱ្យវារឡើងតោរណៈភូមិ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់