វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អញ្ញត្រតា
ន. [អ័ញ-ញ៉ាត់-ត្រៈ-តា]
សំអាងជាក់ស្ដែង, ការអាងទីអាស្រ័យ, សំអាងថាខ្លួននៅទីផ្សេងក្នុងវេលាព្រឹត្តិការណ៍អ្វីមួយដែលបានកើតឡើង, ការដោះសា។
សំអាងជាក់ស្ដែង, ការអាងទីអាស្រ័យ, សំអាងថាខ្លួននៅទីផ្សេងក្នុងវេលាព្រឹត្តិការណ៍អ្វីមួយដែលបានកើតឡើង, ការដោះសា។
សំអាងជាក់ស្ដែង, ការអាងទីអាស្រ័យ, សំអាងថាខ្លួននៅទីផ្សេងក្នុងវេលាព្រឹត្តិការណ៍អ្វីមួយដែលបានកើតឡើង, ការដោះសា។
“”