អដ្ឋិ

ឆ្អឹង; លលាដ៍គ្រាប់ផ្លែ។ (រ.ស.) ព្រះអដ្ឋិ ឆ្អឹងក្សត្រិយ៍, អដ្ឋិធាតុក្សត្រិយ៍។

លម្អឆ្អឹង (លម្អធ្មេញ)។

សត្វដែលមានឆ្អឹងជាស្បែក គឺសត្វដែលមានតែស្នូកឬសំបករូប ឥតស្បែក :

(ម.ព. អដ្ឋិចម្មជាតិ)។

សត្វដែលអង្កៀមឆ្អឹងជាអាហារ :

(ម.ព. អដ្ឋិភក្ខ)។

(ម.ព. អដ្ឋិមិញ្ជៈ)។

ខួរក្នុងឆ្អឹង។

រាងឆ្អឹង, គម្រោងឆ្អឹង។

(ម.ព. អដ្ឋិសង្ខលិក)។

សណ្ឋានឆ្អឹង; រាងឆ្អឹង។