វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អណ្ដាតត្រកួត
គុ. [អន់-ដាត-ត្រ-កួត]
(ព.ប្រ.) ដែលប្រើសម្ដីរើរុះម្ដងដូច្នេះម្ដងដូច្នោះយកជាការប្រាកដពុំបាន :
(ព.ប្រ.) ដែលប្រើសម្ដីរើរុះម្ដងដូច្នេះម្ដងដូច្នោះយកជាការប្រាកដពុំបាន :
(ព.ប្រ.) ដែលប្រើសម្ដីរើរុះម្ដងដូច្នេះម្ដងដូច្នោះយកជាការប្រាកដពុំបាន :
“មនុស្សអណ្ដាតត្រកួត ឬ មនុស្សអណ្ដាតពីរ, មនុស្សអណ្ដាតព្រែក។”
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទប្រើការជាថ្នាំរម្ងាប់រោគ (តាមតម្រាពេទ្យខ្មែរបុរាណ)។
“”