វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អណ្ដើកហ្លួង
ន. [អន់-ដើក-លួង]
អណ្ដើកមួយប្រភេទមានសម្បុរខ្មៅ ក្បាលរាងទ្រវែងនិងច្រមុះស្រួចជាងអណ្ដើកប្រភេទផ្សេងទៀត, ជាប្រភេទល្មូនជិតផុតពូជ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អណ្ដើកមួយប្រភេទមានសម្បុរខ្មៅ ក្បាលរាងទ្រវែងនិងច្រមុះស្រួចជាងអណ្ដើកប្រភេទផ្សេងទៀត, ជាប្រភេទល្មូនជិតផុតពូជ :
ឧទាហរណ៍
“អណ្ដើកហ្លួងជាប្រភេទឧរង្គសត្វដែលជាអត្តសញ្ញាណជាតិខ្មែរ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់