វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អណ្ដែត
កិ. [អន់-ដែត]
ឋិតនៅលើទឹក; រសាត់ឬលឿនលើទឹកដោយកម្លាំងខ្សែទឹក; រសាត់ឬលឿននាអាកាស ដោយកម្លាំងខ្យល់ :
ឋិតនៅលើទឹក; រសាត់ឬលឿនលើទឹកដោយកម្លាំងខ្សែទឹក; រសាត់ឬលឿននាអាកាស ដោយកម្លាំងខ្យល់ :
ឋិតនៅលើទឹក; រសាត់ឬលឿនលើទឹកដោយកម្លាំងខ្សែទឹក; រសាត់ឬលឿននាអាកាស ដោយកម្លាំងខ្យល់ :
“ផ្តិលអណ្ដែតទឹកក្នុងពាង; សំណាត់អណ្ដែតតាមខ្សែទឹកទន្លេ, ប៉ុយគរសាត់អណ្ដែតទៅតាមខ្យល់។”
ហើបឡើង :
“ស្ទូចឈើហុបឱ្យអណ្ដែតខ្ពស់ឡើង។”
(ព.ប្រ.) បានរួចផុតពីក្រទៅជាមានឬពីទាបទៅជាខ្ពស់, ពីតូចទៅជាធំ :
“បុណ្យសំណាងជួយឱ្យអណ្ដែតឡើង។”
(ព.ប្រ.) ស្រស់ថ្លា; មានបុណ្យសំណាងល្អ :
“ឈាមអណ្ដែត។”
ឈ្លាសវៃ, វាងវៃ :
“ប្រាជ្ញាអណ្ដែត។”
ព្រឺព្រួចចិត្តខ្ពស់ឡើង។
“”
(ព.ប្រ.) ចេញឃ្លាតចាកជាតិភូមិឬលំនៅដើម ដើរខ្ចាត់ភ្លាត់ដាច់សង្វែងពីទីមួយទៅទីមួយ ប៉ុន្តែមិនមានសេចក្ដីលំបាកពេកទេ (ប្រៀបដូចសត្វរំពេ ដែលហើរលើលំហសមុទ្រ)។
“”
(ព.ផ្ទ. លិច)។