អត់
ទ្រាំ, ធន់, ធន់ទ្រាំ; ខំទប់ :
ទ្រាំ, ធន់, ធន់ទ្រាំ; ខំទប់ :
ទ្រាំ, ធន់, ធន់ទ្រាំ; ខំទប់ :
“អត់កំហឹង, ខំអត់មិនស្ដីតតប។”
អត់ទ្រាំ, ប៉ិនធន់, ប៉ិនទ្រាំ។
“”
ទ្រាំអត់ឱ្យតែរួចក្នុងគ្រា ក្នុងស្របក់មួយៗ។
“”
ខំទប់ចិត្តមិនឱ្យកម្រើក។
“”
បន្ទន់ចិត្តអត់ទ្រាំ; ខំទ្រាំអត់ មិនប្រកាន់ទោស :
“(ព.កា.) ថា អត់ឱនឥតទោស ធ្វើចិត្តសន្តោស បង្កើតជាទ្រព្យ មេត្រីជាញាតិ រក្សាដល់ស្លាប់ ចៀសក្ដីពុំគាប់ ជាគន្ធពិដោរ។ (សាស្ត្រាច្បាប់ រាជនេតិ ជាព្រះនិពន្ធនៃព្រះរាជសម្ភារ)។”
មិនប្រកាន់ដោយដាច់ខាត; ប្រថុយយក, ប្រថុយប្រើ។
“”
ទ្រាំឱ្យ, បណ្ដោយឱ្យ :
“អត់ឱ្យគេថាសិនចុះ!ល។ (ព.កា.) អត់ឱ្យបណ្ដោយឱ្យឡើងចាង តែក្នុងរវាងកាលដ៏ខ្លី អត់ឱ្យយូរពេកច្រើនអប្រីយ៍ ស្ដីថាហួសពេកច្រើនបានទោស។ អត់ឱ្យយ៉ាងច្រើនត្រឹមបីដង កុំឱ្យកន្លងព្រោះសន្តោស ក្រែងនឹងប្រែក្លាយជារឿងថ្លោស នាំឱ្យរឱស្ឋកែលែងកើត។”
ពាក្យបដិសេធ ប្រាប់សេចក្ដីថា "ឥត, មិន, គ្មាន, មិនមាន"; ប្រើជា កិ. ក៏បាន :
“អត់ទេ; អត់អ្វីឱ្យ។”
ស្រុកអត់បាយ។
“”
ស្រុកកើតទុរ្ភិក្ស។
“”
(សំនួន.) គ្មានអ្វីបរិភោគក៏ទ្រាំអត់ មានក៏បរិភោគ :
“អត់ឃ្លានមានបើស៊ី សុខទុក្ខជាមួយគ្នា។”
គ្មានបាយ; មិនបានបរិភោគបាយ។
“”
ពុំសមបើ :
“អត់បើនាំឱ្យរវល់។”
(សំនួន.) ម្នៅៗ :
“អត់បើអត់ ទៅស្ដីថាឱ្យគេ ទាល់តែមានរឿងឈ្លោះប្រកែក!”
មិនមានរឿងហេតុអ្វីទេ, ឥតទាស់អ្វីទេ (ព.សា.) អត់បើអីទេ)។
“”
(សំនួន.) ដែលឥតប្រយោជន៍ ដែលអសារឥតការ :
“ប្រយ័ត្នងាប់អត់អំបិលប្រឡាក់។”
(ម.ព. ធ្មត់)។