អត្ត

ខ្លួន; ចិត្ត (អាត្ម័ន, អាត្មា)។

(ម.ព. អត្តពលកម្ម)។

ការប្រកបព្យាយាមតឹងហួសពេកឱ្យនឿយលំបាកខ្លួនឥតផលប្រយោជន៍ (ជាវត្តប្រតិបត្តិរបស់និគ្រន្ថតិរ្ថិយពួកខ្លះ)។

ការសម្លាប់ខ្លួនឯង (ហៅ អត្តឃាតកម្ម ឬ អត្តវិនិបាតកម្ម "ការធ្វើខ្លួនឱ្យឃ្លាតចាកជីវិត" ក៏បាន)។

(ម.ព. អត្តឃាត)។

ប្រយោជន៍ចំពោះខ្លួន, ប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន។

បុគ្គលដែលខ្វល់ខ្វាយឬដែលគិតប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន។

ភាពនៃប្រយោជន៍ចំពោះខ្លួន, ការដែលគិតតែប្រយោជន៍ខ្លួនឯង។

អ្នកទូន្មានខ្លួន, អ្នកបង្វឹកចិត្ត។

(ម.ព. អត្តទន្ត)។

ការរក្សាឬថែទាំខ្លួន។

(ម.ព. អត្តបរិហារ)។

ភាវៈរបស់ខ្លួន; ខ្លួនទាំងមូល; ធម្មតារបស់ខ្លួន; និស្ស័យនៃខ្លួន; អាត្មាភាព។

លេខប្រចំាខ្លួន, លេខសម្គាល់ខ្លួននៃទាហានជាដើម។

(ម.ព. អត្តឃាត)។

ការប្រគល់ខ្លួនឱ្យនៅក្នុងអំណាចគេ។

ការតាំងខ្លួនឱ្យល្អ គឺការតាំងចិត្តប្រតិបត្តិតាមធម៌ តាមច្បាប់។

ព្រោះហេតុខ្លួន; ការឃើញប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន។

ភ័យអំពីការតិះដៀលខ្លួនឯង គឺការខ្លាចក្រែងខ្លួនធ្វើអំពើអាក្រក់ហើយ នឹងកើតក្ដៅក្រហាយនឹកស្ដាយក្រោយស្រឡេតចិត្ត។

ដូចគ្នានឹង អត្តបរិហារ, អត្តព្យាបាល ដែរ។