វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អទិដ្ឋ
គុ. [អៈ-ទិត-ឋៈ]
ដែលមិនឃើញ, ដែលមិនបានឃើញ។
ដែលមិនឃើញ, ដែលមិនបានឃើញ។
ដែលមិនឃើញ, ដែលមិនបានឃើញ។
“”
ដែលមិនធ្លាប់បានឃើញ :
“របស់អទិដ្ឋបុព្វ, ស្រុកអទិដ្ឋបុព្វ។”
មិត្តមិនដែលឃើញគ្នា គឺអ្នកដែលរាប់អានគ្នាជាមិត្ត ប៉ុន្តែមិនដែលបានចួប មិនដែលបានឃើញគ្នាសោះ គ្រាន់តែបានផ្ញើសំបុត្រឬផ្ដាំដំណឹងទៅវិញទៅមករកគ្នា ឬក៏ផ្ញើទ្រព្យរបស់ភ័ស្ដុភារអ្វីៗទៅវិញទៅមកដោយអ្នកដទៃ។
“”
(ម.ព. អទិដ្ឋមិត្ត)។
“”
ហេតុដែលមិនដែលឃើញ, ហេតុចម្លែក។
“”