វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អទិស្សមាន
ដែលមើលពុំឃើញ; ដែលពុំប្រាកដ :
ដែលមើលពុំឃើញ; ដែលពុំប្រាកដ :
ដែលមើលពុំឃើញ; ដែលពុំប្រាកដ :
“(ព.កា.) អទិស្សមាន សឹងមានរូបប្រាណ ប៉ុន្តែកំបាំង ខ្លះមានភាពខ្សោយ ខ្លះមានភាពខ្លាំង ខ្លះកាន់សច្ចំ ខ្លះដាច់មេត្តា។ ខ្លះរាប់អានមនុស្ស វៀរចាកក្ដីខុស អំពើពាលា ព្រះពុទ្ធទតឃើញ នៅសព្វទិសាទ្រង់ទូន្មានថា ឱ្យវៀរទុច្ចរិត។”
អ្នកដែលមានខ្លួនគេមើលមិនឃើញ :
“ពួកអមនុស្សមានភូត, បិសាច, ទេវតា, យក្សជាដើម ជាអទិស្សមានកាយ។”
ដំណើរឬហេតុពុំប្រាកដ។
“”
ភាពដែលមើលពុំឃើញ, ភាពដែលពុំប្រាកដ។
“”
(ម.ព. អទិស្សមានការណ៍)។
“”
(ហៅ អទិស្សមានរូប ក៏បាន)។