វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អធម្ម
គុ. [អៈ-ធ័ម]
ដែលពុំមែនធម៌, ដែលខុសធម៌, ក្រៅគន្លងធម៌, ខុសច្បាប់; អាក្រក់, ពុំប្រសើរ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៩ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលពុំមែនធម៌, ដែលខុសធម៌, ក្រៅគន្លងធម៌, ខុសច្បាប់; អាក្រក់, ពុំប្រសើរ :
ឧទាហរណ៍
“មនុស្សអធម្ម។”
២
ដំណើរខុសធម៌, ខុសច្បាប់; ការពុំប្រសើរ; ទុច្ចរិត :
ឧទាហរណ៍
“ចៅក្រមវិនិច្ឆ័យក្ដីដោយអធម្ម។”
៣
កម្មអាក្រក់, អំពើពុំប្រសើរ។
ឧទាហរណ៍
“”
៤
(ម.ព. អធម្មការី)។
ឧទាហរណ៍
“”
៥
អ្នកធ្វើអំពើពុំប្រសើរ។
ឧទាហរណ៍
“”
៦
សម្ដីខុសធម៌, ខុសច្បាប់។
ឧទាហរណ៍
“”
៧
(ម.ព. អធម្មវាចា)។
ឧទាហរណ៍
“”
៨
(ម.ព. អធម្មវាទី)។
ឧទាហរណ៍
“”
៩
អ្នកនិយាយខុសធម៌, ខុសច្បាប់ :
ឧទាហរណ៍
“(ព.កា.) អធម្មវាទី និយាយញាំញី ព្រះពុទ្ធសាសនា ព្រោះលាភជិះជាន់ ភ័ន្តភ្លេចសិក្ខា លែងកាន់រក្សា ថាឥតអៀនខ្មាស។ ពោលតាមទំនើង ដែលចិត្តខ្លួនទើង ពាយងាយផ្ដេសផ្ដាស ខុសខ្លះត្រូវខ្លះ ច្រឡេសច្រឡាស ព្រោះឥតក្ដីខ្មាស ហៅអលជ្ជី។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ប្រើជា អធម៌ ក៏បាន)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់