វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អធិជេដ្ឋ
ដែលជាចម្បងបំផុត, ដែលជាធំបំផុត; ប្រសើរផុត។
ដែលជាចម្បងបំផុត, ដែលជាធំបំផុត; ប្រសើរផុត។
ដែលជាចម្បងបំផុត, ដែលជាធំបំផុត; ប្រសើរផុត។
“”
អ្នកដែលជាចម្បងបំផុត ឬអ្វីៗដែលប្រសើរផុត។
“”
(ឥត្ថី. អធិជេដ្ឋា; ប្រើជា អភិជេដ្ឋា ក៏បាន)។