វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អធិបតី
ន. [អៈ-ធិ-ប៉ៈ-ដី]
អ្នកដែលជាធំ, ជាម្ចាស់លើគេ, ជាប្រមុខ, ជាប្រធាន, ឥស្សរជន, ចៅហ្វាយ, ចាងហ្វាង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកដែលជាធំ, ជាម្ចាស់លើគេ, ជាប្រមុខ, ជាប្រធាន, ឥស្សរជន, ចៅហ្វាយ, ចាងហ្វាង :
ឧទាហរណ៍
“អធិបតីនៃសេនាបតី, អធិបតីសាលារៀន, អធិបតីសមាគម។”
២
អធិបតីបន្ទាប់, ចាងហ្វាងរង។
ឧទាហរណ៍
“”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់