វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អធិបតេយ្យភាព
ន. [អៈ-ធិ-ប៉ៈ-តៃ-យៈ-ភាប]
(វិ.ន.) អំណាចខ្ពស់បំផុតនៅក្នុងរដ្ឋដែលមានសិទ្ធិគ្រប់គ្រង កំណត់និងត្រួតពិនិត្យកិច្ចការនានារបស់រដ្ឋ ដោយគ្មានការជ្រៀតជ្រែកពីអ្នកដទៃ :
(វិ.ន.) អំណាចខ្ពស់បំផុតនៅក្នុងរដ្ឋដែលមានសិទ្ធិគ្រប់គ្រង កំណត់និងត្រួតពិនិត្យកិច្ចការនានារបស់រដ្ឋ ដោយគ្មានការជ្រៀតជ្រែកពីអ្នកដទៃ :
(វិ.ន.) អំណាចខ្ពស់បំផុតនៅក្នុងរដ្ឋដែលមានសិទ្ធិគ្រប់គ្រង កំណត់និងត្រួតពិនិត្យកិច្ចការនានារបស់រដ្ឋ ដោយគ្មានការជ្រៀតជ្រែកពីអ្នកដទៃ :
“ក្រោយពីបានទទួលឯករាជ្យពីបារាំង ប្រទេសកម្ពុជាមានអធិបតេយ្យភាពពេញលេញ។”