វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អធិប្បយោគ
ន. [អៈ-ធិប-ប៉ៈ-យោក]
(ច្ប.) ការផ្លាស់ប្ដូរប្រភេទទ្រព្យសម្បត្តិឯកជនរបស់រដ្ឋមកជាទ្រព្យសម្បត្តិសាធារណៈរបស់រដ្ឋ :
(ច្ប.) ការផ្លាស់ប្ដូរប្រភេទទ្រព្យសម្បត្តិឯកជនរបស់រដ្ឋមកជាទ្រព្យសម្បត្តិសាធារណៈរបស់រដ្ឋ :
(ច្ប.) ការផ្លាស់ប្ដូរប្រភេទទ្រព្យសម្បត្តិឯកជនរបស់រដ្ឋមកជាទ្រព្យសម្បត្តិសាធារណៈរបស់រដ្ឋ :
“ទ្រព្យសម្បត្តិឯកជនរបស់រដ្ឋត្រូវបានគេធ្វើអធិប្បយោគ។”