វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អធិប្បាយ
កិ., គុ. [អៈ-ធិប-បាយ]
ពន្យល់សេចក្ដីដោយមានគ្រឿងអាង; ដែលពន្យល់អាងឬមានព័ស្ដុតាង មានគោល :
ពន្យល់សេចក្ដីដោយមានគ្រឿងអាង; ដែលពន្យល់អាងឬមានព័ស្ដុតាង មានគោល :
ពន្យល់សេចក្ដីដោយមានគ្រឿងអាង; ដែលពន្យល់អាងឬមានព័ស្ដុតាង មានគោល :
“អធិប្បាយឱ្យងាយយល់; ពាក្យអធិប្បាយ។”
ការពន្យល់សេចក្ដីដោយមានគ្រឿងអាង; សេចក្ដីពន្យល់មានអាងឬមានព័ស្ដុតាង មានគោល :
“យល់តាមអធិប្បាយ។”