វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អធិមត្ត
គុ. [អៈ-ធិ-ម៉ាត់]
ដែលពុំអាចរាប់បាន, ដែលរាប់ពុំអស់, លើសលន់, ហួសប្រមាណ :
ដែលពុំអាចរាប់បាន, ដែលរាប់ពុំអស់, លើសលន់, ហួសប្រមាណ :
ដែលពុំអាចរាប់បាន, ដែលរាប់ពុំអស់, លើសលន់, ហួសប្រមាណ :
“ច្រើនអធិមត្ត ច្រើនរាប់ពុំអស់ (ច្រើនប្រើក្នុងពាក្យកាព្យ) កងទ័ពអធិមត្ត មានការប្រតិបត្តិ តាមច្បាប់យោធា បើនាយជាធំ បង្គាប់បញ្ជា ឱ្យធ្វើយ៉ាងណា ត្រូវធ្វើយ៉ាងនោះ។”