វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អធិសីល
ន. [អៈ-ធិ-សិល]
សីលយ៉ាងខ្ពស់, សីលឧក្រឹដ្ឋ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
សីលយ៉ាងខ្ពស់, សីលឧក្រឹដ្ឋ។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ការសិក្សាអធិសីល។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ សីលយ៉ាងខ្ពស់, សីលឧក្រឹដ្ឋ។
សីលយ៉ាងខ្ពស់, សីលឧក្រឹដ្ឋ។
“”
ការសិក្សាអធិសីល។
“”