វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អធីន–
[—អៈ-ធីន]
(ម.ព. អធីន) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងចុងសព្ទដទៃ។
(ម.ព. អធីន) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងចុងសព្ទដទៃ។
(ម.ព. អធីន) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងចុងសព្ទដទៃ។
“”
អ្នកដែលអែបអាងកូន។
“”
អ្នកដែលអាងភរិយា។
“”
អ្នកដែលមានអំណាចលើខ្លួនឯង, សេរី ឬ ស្វៃរិន។
“”
(ម.ព. សេរី ផង)។