វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អនញ្ញ

គុ. [អៈ-ណ័ញ-ញ៉ៈ] ឬ [អៈ-ណ័ញ]

ដែលពុំមែនដទៃ, មិនមែនផ្សេងគ្នា គឺដែលត្រូវគ្នា, តែមួយ, តែបែបមួយ, តែម្នាក់។ សម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ តាមដោយកវីត្រូវការប្រើ, ដូចកាព្យថា :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៦ ន័យ
១

ដែលពុំមែនដទៃ, មិនមែនផ្សេងគ្នា គឺដែលត្រូវគ្នា, តែមួយ, តែបែបមួយ, តែម្នាក់។ សម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ តាមដោយកវីត្រូវការប្រើ, ដូចកាព្យថា :

ឧទាហរណ៍

“គាត់ជាអនញ្ញ ឥតមិត្រសម្លាញ់ ឬគ្នីគ្នាឡើយ គាត់នៅម្នាក់ឯង កណ្ដែងកន្តើយ មានទុក្ខឥតស្បើយ ព្រោះគាត់ជរា។”

២

ហេតុឬដំណើរតែមួយ។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

ផ្លូវតែមួយ។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

ភាគតែមួយ។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

មតិតែមួយ, គំនិតត្រូវគ្នា។

ឧទាហរណ៍

“”

៦

(ម.ព. អនញ្ញមតិ)។

ឧទាហរណ៍

“”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ឥត្ថី. អនញ្ញា)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់