វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អនត្តលក្ខណ
ន. [អៈ-ណ័ត-តៈ-ល័ក-ខៈ-ណៈ]
ការសម្គាល់ឃើញ, គ្រឿងកំណត់ឃើញថាបញ្ចក្ខន្ធឬអាយតនៈជាដើមជា អនត្តា។
ការសម្គាល់ឃើញ, គ្រឿងកំណត់ឃើញថាបញ្ចក្ខន្ធឬអាយតនៈជាដើមជា អនត្តា។
ការសម្គាល់ឃើញ, គ្រឿងកំណត់ឃើញថាបញ្ចក្ខន្ធឬអាយតនៈជាដើមជា អនត្តា។
“”
(ម.ព. ត្រៃលក្ខណ៍ ផង)។